Φόρμα παραγγελίας Αθιβολής

Μπορείτε να καταθέσετε τα χρήματα της παραγγελίας σας (βιβλίου και μεταφορικών) σε έναν από τους λογαριασμούς της ''Τέχνης Πολιτεία''.

ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ: IBAN GR9701721850005185076919508

ALPHA BANK: IBAN GR3901403270327002002008423

Η αποστολή γίνεται μέσω των ΕΛ.ΤΑ. Τα έξοδα αποστολής είναι 1,5 € πλέον των 15€ για την Ελλάδα. Επίσης βάσει ισχυουσών τιμών των Ελληνικών Ταχυδρομείων, πλέον της τιμής βιβλίου, το κόστος για την Ευρώπη διαμορφώνεται ως Β προτεραιότητα στα 22,76 € και για τις λοιπές χώρες ανέρχεται στα 27 €.

Όλες οι πληροφορίες που διαβιβάζονται από εσάς είναι εμπιστευτικές και χρησιμοποιούνται μόνο για τη διεκπεραίωση των παραγγελιών σας.

Τα πεδία με αστερίσκο* είναι υποχρεωτικά.

Ποιός είμαι



Αγαπητέ αναγνώστη, 

το σίγουρο είναι πως ο κάθε ένας από εμάς, «βλέπει» σύμφωνα με τις προσωπικές του ανάγκες, αλλά και και τις ερμηνείες που εκείνος δίνει για ό,τι λέμε ζωή. 
Έτσι, υποκειμενοποιεί τις προσλαμβάνουσες συστάσεις για άλλους ανθρώπους. Δυστυχώς ερμηνεύουμε κατά τις αντιλήψεις και τα συμφέροντά μας ακόμα και την ίδια τη Φύση. Απέναντι σε μια προσφορά πληροφορίας, θα έλεγα πως ο κάθε ένας από εμάς, βλέπει μόνο αυτό που γνωρίζει και επιθυμεί η ανάγκη του Εγώ του. Αν καταλάβουμε αυτό που πραγματικά μας συμβαίνει ενώ καμαρώνουμε για την συγκρότηση που διαθέτουμε,  θα έπρεπε να κρυφτούμε από ντροπή.
Παρ’ όλα τούτα όμως, 
θα επιχειρήσω ως αμετανόητα ανθρωποσκεπτόμενος να συστηθώ, γιατί θεωρώ την φερωνυμία, ως αξιοσύνη και υπευθυνότητα της κοινωνικής μας διάδρασης.

Αποφεύγω λοιπόν στη ζωή μου να αισθάνομαι και να υποστηρίζω πως είμαι «ειδικός» στα γνωστικά αντικείμενα που μετέχω. Ο "ειδικός" κινδυνεύει από να προσβληθεί από ηδυπάθεια της εικόνας του, σαν φαντάζεται πως είναι σημαντικός ως γνώστης. Τις ταυτότητες καθώς και τον τελικό προσδιορισμό της ζωής, μας τον δίνουν οι «άλλοι», πάντα μετά τη γιορτή κλεισίματος του βίου μας και όχι εμείς οι ίδιοι σαν ζούμε, ικανοποιώντας μέσα από τίτλους την μικρή ή μεγαλύτερη εγωκεντρική αντίληψή μας.

Ασχολούμαι λοιπόν ως μαθητής και δάσκαλος με το Θέατρο. Για να διδάξω κάθε τι που κατακτώ, αμφιβάλλω συχνά για την γνώση μου όταν είμαι μόνος και εμπνέω πάντα σιγουριά σε αυτούς που την μεταφέρω, την στιγμή που βρίσκομαι απέναντί τους.

Στο θέατρο που το γνωρίζω ελάχιστα, σε αντιδιαστολή με τον κανόνα των ενασχολούμενων με αυτό που το γνωρίζουν σε βάθος, είχα την χαρά να ερμηνεύσω σπουδαίους ρόλους και να μείνω σιωπηλός απέναντι στο μεγαλείο της γραφής των μεγάλων δημιουργών. Έτσι ο Σοφοκλής και ο Ευριπίδης πλησιάζοντας τη γραφή τους με έκαναν να παραμείνω σιωπηλός μαθητής τους. Καθώς ιχνηλατούσα την πνοή της σκέψης τους, αναζητώντας τον Αίγισθο στην Ηλέκτρα, ή  τον Οιδίπου Τύραννο στο ομώνυμο έργο του Σοφοκλή, ή ακόμη τον Μενέλαο στο έργο "Ελένη" του Ευριπίδη, ένιωσα πως αυτό που αξίζει να προσφέρουμε στην Τέχνη, είναι μια αξιοπρεπής επανάληψη όσων έχουν ζήσει (και όχι μόνο πει) οι Έλληνες. Είναι τραγικό λάθος να νομίζουμε πως κομίζουμε γλαύκαν στην Αθήνα, καμαρώνοντας για τα φληναφήματα της σύγχρονης σκέψης μας που αυτόκλητα τα αναγορεύουμε σε πρωτότυπη τέχνη.

Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και χάθηκα στους διαδρόμους του μυαλού μου μεταφράζοντας με ισοστοιχισμένη δωρικότητα στο σύγχρονο γλωσσικό τοπίο κρατώντας την απαιτούμενη προσωδία στον λόγο του Αισχύλου, τότε έφτασε στο αποκορύφωμα ο σεβασμός μου για το μεγαλείο αυτής της σκέψης των τραγικών ποιητών. 
Τότε ακριβώς ήταν η στιγμή που πείσθηκα πως ο Ησίοδος αληθώς λέγει πως τα γένη των ανθρώπων έχουν πτωτική τάση, ξεκινώντας από το Χρυσό για να φθάσουμε στο σιδηρούν,  έστω και αν θεωρούμε σήμερα πως η χρήση αυτού του υπολογιστή που μας ενώνει, αποτελεί πρόοδο της ανθρώπινης εξέλιξης. 
 
Προτιμώ τις σταθερές συνεργασίες στο θέατρο από όποιο πόστο κληθώ να το υπηρετήσω.
Οι πιο πρόσφατοι ρόλοι που έχω ερμηνεύσει στο θέατρο είναι αυτός του Μενελάου στο έργο του Ευριπίδη "Ελένη" και ο Αργκάν στο έργο "Κατά φαντασίαν ασθενής" του Μολιέρου, σκηνοθετημένα από την κα Έλλη Βοζικιάδου.

Η σχέση μου με την θεατρική διδαχή αποτελεί ένα άλλο ενδιαφέρον τοπίο στη ζωή μου. Η πρόσφατη συνεργασία μου με τους Έλληνες Ταχυδρομικούς υπαλλήλους, στα δύο χρόνια συνύπαρξης απέδωσε τους καρπούς της. 
Μελετήσαμε την ίδια τη ζωή μας για να φτάσουμε στο κέντρο της εκδοχής που δώσαμε για την γραφή του έργου "Ο Καλός άνθρωπος του Σε Τσουαν" του Μπρεχτ. Στην συνέχεια περάσαμε την θεατρική μας αναζήτηση σε πρωτότυπη γραφή έργου, υπό τον τίτλο "Οι ζωές των άλλων", που κατ' ουσίαν απετέλεσε την φιλοσοφική εξελικτική συνέχεια των ερεθισμάτων που κατακτήσαμε από τον σπουδαίο Γερμανό Ποιητή. 

Η οικογενειακή άποψη που μου μεταφέρεται συχνά λέει: "Υπάρχουν δύο ειδών συγγραφείς. Οι κακοί και οι καλοί. Οι κακοί γράφουν. Οι καλοί όχι". 
Αυτή η γνώση ευθύνονταν που τα διηγήματα, τα θεατρικά καθώς και τα μυθιστορήματα που συνέχιζα να γράφω, ζούσαν στο σκοτάδι των συρταριών μου.
Κάθε φορά που μου έλεγαν πως έχω ωραία γραφή, τα αποθηκευμένα αρχεία του υπολογιστή κατέβαιναν σε μεγαλύτερα σκοτάδια υποφακέλλων.
Πρόσφατα αποφάσισα πως εκτός από τα έντομα που θα κατασπαράξουν την κρυμμένη γνώση όλων μας, καλό είναι ενδιαμέσως να προσφέρω με αργούς ρυθμούς τις γραφές μου προς τους αναγνώστες. Άλλωστε η ζωή τιμωρεί όσους δεν κάνουν λάθη, πιστεύοντας στην απάτη της σπουδαιότητας του εαυτού τους.
Έτσι το πρώτο ιστορικό μυθιστόρημα που αποφάσισα να τελειώσω, βρίσκεται τώρα (Μάιος 2016) στο στάδιο της διόρθωσης καθώς το  επιμελούμαι. 

Διαθέτω όπως όλοι μας, ένα παρελθόν που μέσα από αυτό έζησα και κουβαλώ ετερόκλητες γνώσεις. Οι γεωτεχνικές μου ενασχολήσεις που είχα στα νιάτα μου, βρήκαν γόνιμο έδαφος κάποια στιγμή υπηρετώντας μεταφραστικά το έργο Προμηθέας Δεσμώτης. Αντίστοιχα οι σπουδές και η εργασία μου κατά το παρελθόν επάνω στο αντικείμενο των Δημοσίων Σχέσεων, βρήκαν χρησιμότητα σε πρακτικά ζητήματα στις ανθρώπινες επαφές, οπλίζοντάς με, εκτός από γνώση για ανάπτυξη στις σχέσεις μου αμοιβαίας εμπιστοσύνης, με δύναμη ώστε να διαχειρίζομαι λογικά τις θυμικές εκρήξεις των ανθρώπων γύρω μου.   

Νιώθω πως μετέχω σε ένα θαύμα που λέγεται "Ζωή", χωρίς να έχω την δυνατότητα να καταλάβω το μεγαλείο της ενότητας που μου προσφέρει. 
Εισορώ, όπως έλεγε ο Αισχύλος ή ψυχανεμίζομαι όπως συνεχίζουν να λένε οι Σφακιανοί, πως αυτό το μεγαλείο αποκαλύπτεται κάθε μέρα περισσότερο από την γνώση της σύγχρονης Φυσικής, ακυρώνοντας με τις γνώσεις τις ψευδείς μας αισθήσεις, που για αιώνες τώρα συνεχίζουν να ερμηνεύουν τον κόσμο μέσα από τα όριά τους. Το πλησίασμα της Ελληνικής γραμματείας των Προσωκρατικών Φιλοσόφων γίνεται από την ολοένα εξελισσόμενη επιστήμη, διεμβολίζοντας τις αντιλήψεις των επιχειρήσεων που λειτουργούν κάτω από την προμετωπίδα του λεγόμενου μεταφυσικού χώρου. 
Θέλω να πιστεύω πως η επιστήμη θα μας φέρει πιο κοντά στις Νεράιδες και γιατί όχι κοντά και στον Θεό. Αν αντέξουμε να εξελιχθούμε σαν είδος μαζί με αυτήν, θα καταργηθούν τα ταμεία που στήνουν όσοι διακινούν την γνώση και τον φόβο. 
Διαφορετικά τα πράγματα δεν είναι καλά για το μέλλον του είδους μας.
Τελικά η Νέμεση και η Τίση, δεν υπάρχουν στη φύση με ανθρώπινη όψη.

Όσα έγραψα, αυτή τη στιγμή, διαμορφώνουν τις τωρινές αντιλήψεις ενός ανθρώπου που με το παρόν κείμενο συστήνεται, σε αντίθεση με την κοινωνική συνήθεια, που θέλει την ψευδή μας εικόνα να ταμπουρώνεται πίσω από τίτλους και κρυμμένες σκέψεις, καμαρώνοντας τον θάνατο της ανεξέλικτης ζωής μας.

Κατάγομαι από ένα ορεινό χωριουδάκι που ονομάζεται Δραγασιά και είναι κρεμασμένο στα δασώδη βουνά  του Βοΐου της Μακεδονίας. Σε αυτό χρωστά και τον τίτλο του ο χώρος στοχασμών που στο παρελθόν είχα δημιουργήσει στο διαδίκτυο. Πίστη μου αποτελούσε και αποτελεί η γνώμη πως η διαφορετικότητα της καταγωγής μας, δεν είναι διαχωρισμός, αλλά η αφορμή για να μας ενώνουν οι ίδιες "διαφορετικότητες" των αναγκών της ζωής μας. Αυτός ο χώρος δεν τροφοδοτείται πλέον με άρθρα, γιατί όπως όλα στη ζωή, και αυτός ολοκλήρωσε τον κύκλο του. 
Ωστόσο παραμένει ενεργός άρα και επισκέψιμος, για όσους επιθυμούν να διαβάσουν άρθρα και θέσεις που κάποτε είχα δημόσια διατυπώσει.
Αισθάνομαι όμορφα που έχω την ιδιότητα του πατέρα, θεωρώντας ότι η ζωή βρίσκεται στις απλές σχέσεις και όχι στην ψευδαίσθηση του "τι" φανταζόμαστε για τον εαυτό μας.

Επιλέγω το μέτρο της έκφρασης και την παρρησία της σκέψης μέσα από φερώνυμη επικοινωνία. Θεωρώ την επιθετική γραφή -μέσω ανωνυμίας- ως την έκφραση του φασισμού των αδυνάτων της σκέψης, σε όποια οικονομική ή κοινωνική διαστρωμάτωση και αν βρίσκονται.

Τέλος η εικόνα που έχω για τον εαυτό μου, είναι ένας απλός φάκελος (ανοιχτός) στον οποίο συνεχώς προστίθενται και αφαιρούνται σκέψεις, πεποιθήσεις και στάσεις ζωής, όσο του επιτρέπει η Άτροπος να ταξιδεύει ...




Επικαιροποιήθηκε η γραφή της προσωπικής σύστασης
Τον Μάιο του 2016








Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου